Toen Pieter Heering (1838 - 1921) in 1862 als Remonstrants predikant in Steenwijkerwold werd aangesteld, bleek de boerenbevolking te arm om een dominee en zijn vrouw te kunnen onderhouden. Daardoor voelde Pieter Heering zich reeds na zes jaar  (1868) gedwongen een aanstelling in Indië te aanvaarden wat financieel een vooruitgang was. Maar de Indiërs waren kerkelijk weinig betrokken. Uit heimwee naar Steen-wijkerwold, schreef Heering zijn eerste verhaal, waarmee hij in 1871 debuteerde in het blad De Tijdspiegel.

In deze Indische periode schreef Pieter Heering het mooiste liefdesverhaal uit de wereldliteratuur dat ik ken  “Moeders strijd’. Een verhaal dat zich afspeelt in het Steenwijkerwold van eind 19eeeuw, zoals alle verhalen in de bundel Overijsselse Vertellingen. De gevoelige pen waarmee de Overijsselse Vertellingen zijn opgetekend, verraadt een groot mededogen van de zielenherder voor de agrarische bevolking van toen. Moeders strijd be-hoort zonder meer tot een van de mooiste liefdesverhalen uit de wereldliteratuur. Dat deze verhalen ons nog steeds boeien, we schrijven 2019, getuigt van een groot literair talent.

Frans Stüger

 

In Overijsselse Vertellingen van Pieter Heering verhaalt de schrijver in negen verhalen over het wel en wee van de agrarische bevolking van Steenwijkerwold in de 19e eeuw. De kindersterfte is er nog hoog; het hebben van een koe, een rijkdom. Er zijn de jaarlijkse feesten en de hilarische momenten waarbij de lezer o.m. getuige is van een vergadering waarin de boerenbevolking bepaalt aan welke eisen hun nieuwe predikant moet voldoen. 

De verhalen zijn zo trefzeker geschreven dat de beroemde kunstschilder Jozef Israëls spontaan aanbood om drie van zijn tekeningen in de verhalenbundel te laten opnemen. Ook in deze uitgave zijn de tekeningen van Jozef Israëls opgenomen.

De verhalen zijn hertaald naar het hedendaags Nederlands; alleen de dialogen zijn in het Nedersaksisch weergegeven, zoals dat werd gesproken aan het eind van de 19e eeuw in Steenwijkerwold en omgeving.

 

De uitgever.

 

 

De belevenissen van een dominee bij de boerenbevolking uit de 19e eeuw in Overijssel.

citaten uit recensie's

Heering was niet geboren in Steenwijkerwold. Hij scheef zijn verhalen toen hij er alweer was vertrokken, en woonde te ver weg om de uitspraak te kunnen verifiëren. Dat hij toch ook dialect kon schrijven getuigt, be-halve van een goed geheugen ook van een scherp observatie vermogen. Met datzelfde observatievermogen wist hij niet alleen het dialect, maar ook de dialectsprekers tot leven te wekken, en dat maakt zijn verhalen ook na ruim een eeuw nog uitermate leesbaar.

Dr. Harry Scholtmeijer in: Mijn stad mijn dorp. Historisch tijdschrift Overijssel. 20 januari 2020


Overijssselse vertellingen / Pieter Heering ; ingeleid en hertaald door Dr. H. Scholtmeijer ; redactie: F.

Stüger & M. Schut. - Geheel herziene uitgave, Tuk : SenS uitgevers, [2019]. - 286 pagina's ; 22 cm.

Overijsselse vertellingen is een hertaling van de in 1883 uitgegeven bundel met verhalen van predikant

Pieter Heering. De verhalen verschenen tussen 1871 en 1880 afzonderlijk in de tijdschriften De Gids en De

Tijdspiegel. De originele verhalen behoren tot de dialectliteratuur. De dialogen tussen de verschillende

personages zijn ook in deze hertaling in het Nedersaksisch dialect weergegeven. De negen verhalen geven

de lezer een beeld van het leven en de sociale problemen op het platteland in de negentiende eeuw. Zo

worden kindersterfte, armoede en problemen binnen het gezin beschreven. Daarnaast is er aandacht voor

een aantal tijdloze thema's, zoals vergeving, opoffering en onbaatzuchtigheid. Pieter Heering (1838-1921)

studeerde theologie in Leiden en was later als predikant werkzaam in Steenwijkerwold, Indië, Meppel en Den

Haag.

Recensent: Renate Beulen


Rating: 0 sterren
0 stemmen